بازخوانی یک دهه تجربه و دغدغهمندی؛ از تأسیس «باران» تا معرفی «ابریشهر»
پنجشنبه ۲۳ مهرماه ۱۴۰۵، مؤسسه تربیترسانهای باران میزبان جمعی از اعضای دبیرخانه تعلیم و تربیت خانه اندیشهورزان بود؛ در این نشست مسیر شکلگیری و فعالیتهای باران مرور شد، و پس از معرفی پروژه ملی «ابریشهر»، با گفتوگو درباره اهمیت و ضرورت استمرار فعالیت در حوزه تربیت رسانهای به پایان رسید.
در بخش نخست این نشست، دکتر سعید مدرسی و مهندس حسین غفاری، بنیانگذاران مؤسسه باران از چگونگی شکلگیری باران و مسیری گفتند که باران برای رسیدن به فعالیتهای و برنامههای کنونی خود طی کرده است. روایت تجربههای سالهای گذشته و توضیح روند شکلگیری فعالیتها، فرصتی فراهم کرد تا حاضران با ایدهها، دغدغهها و زمینههایی که به تأسیس و توسعه این مجموعه انجامیده است، بیشتر آشنا شوند.
در ادامه، مهندس صدرا فیروزمند، طراح پروژه ملی ابریشهر، به معرفی این پروژه پرداخت و ابعاد مختلف آن را تشریح کرد. مهندس فیروزمند اهمیت چنین پروژههایی را اینطور شرح داد که حضور در فضای مجازی صرفاً به استفاده از ابزارها و شناخت امکانات آن محدود نمیشود؛ بلکه به مجموعهای از انتخابها، رفتارها و مواجهههای روزمره گره خورده است که شکلگیری نگاه آگاهانه و مسئولانه به آنها، نیازمند آموزش و تربیت است. از این منظر، ابریشهر را میتوان تلاشی برای نزدیکتر کردن آموزش سواد رسانهای به موقعیتهای واقعی زندگی در فضای مجازی دانست.

بخش دیگری از نشست به طرح دیدگاههای دکتر حبیب رحیمپور ازغدی، پژوهشگر حوزه تعلیموتربیت، اختصاص داشت. ایشان در خلال گفتوگوها، نگاه و نقطهنظرات خود را درباره فعالیتهای مختلف مؤسسه باران بیان کردند و با اشاره به جایگاه تربیت رسانهای، بر اهمیت فعالیت در این عرصه تأکید کردند.
یکی از نکات برجسته این بخش، تأکید دکتر رحیمپور بر جایگاه باران در میان مجموعههای فعال در حوزه تربیت رسانهای بود. او مؤسسه باران را از معدود مجموعههایی دانست که بر این موضوع متمرکز مانده و فعالیت در این مسیر را ادامه دادهاند. وی همچنین اعضای مؤسسه را به ادامه این راه تشویق کرد؛ تأکیدی که اهمیت حفظ تمرکز و استمرار فعالیت در حوزهای را یادآوری میکند که با گسترش روزافزون حضور رسانهها در زندگی روزمره، بیش از پیش به توجه تربیتی نیاز دارد.
این دیدار فرصتی برای بازخوانی تجربههای مؤسسه باران، معرفی یکی از پروژههای آن و شنیدن دیدگاههایی بیرونی درباره مسیر پیشرو بود. تأکید بر اهمیت تربیت رسانهای و ضرورت ادامه فعالیت در این حوزه، از محورهای برجسته گفتوگوهایی بود که در این نشست شکل گرفت؛ گفتوگوهایی که میتوانند زمینهای برای تأمل بیشتر درباره تجربههای موجود و افقهای پیشروی این عرصه فراهم کنند.
