دوازدهمین عصرانه بارانی به بررسی نقش خانواده در تبدیل رخداد شهادت رهبر انقلاب به فرصتی ماندگار برای رشد نسل آینده پرداخت.
دوازدهمین عصرانه بارانی با عنوان «فرزند امروز، روایتگر فردا» عصر روز پنجشنبه ۱۱ تیرماه ۱۴۰۵ با حضور جمعی از والدین و مربیان سراسر کشور برگزار شد. در این نشست مجازی، استاد سعید مدرسی، مدیر مؤسسه تربیت رسانهای باران، با همراهی استاد امیرحسن صدری، معلم و پژوهشگر حوزه تعلیم و تربیت، به بررسی ظرفیتهای تربیتی رخدادهای بزرگ اجتماعی و نقش خانوادهها در تبدیل این رویدادها به تجربههای ماندگار تربیتی پرداختند.
در ابتدای جلسه، استاد مدرسی با اشاره به شهادت رهبر انقلاب به عنوان حادثهای کمنظیر در تاریخ معاصر جهان اسلام، بیان کردند که اهمیت چنین رخدادی تنها در ابعاد سیاسی و اجتماعی آن خلاصه نمیشود؛ بلکه واکنش خانوادهها و مربیان به این وقایع است که میتواند آن را به فرصتی بزرگ برای رشد و تربیت نسل آینده تبدیل کند. به تعبیر ایشان، همانگونه که رفتار و موضعگیری اهلبیت علیهمالسلام در بزنگاههای تاریخی، مسیر هدایت را برای آیندگان روشن کرده است، امروز نیز کیفیت مواجهه ما با این حادثه میتواند به تجربهای ماندگار برای فرزندان تبدیل شود.
در ادامه، چارچوبی برای بهرهگیری تربیتی از این واقعه در سه ساحت «بینشی»، «عاطفی» و «عملی» ارائه شد.
در بخش نخست، بر اهمیت گفتوگو با فرزندان درباره شخصیت، سیره و ابعاد مختلف زندگی رهبر شهید تأکید شد. به باور استاد مدرسی، خانوادهها نباید تنها به فضای سوگواری بسنده کنند؛ بلکه لازم است این ایام را به فرصتی برای شناخت عمیقتر شخصیتهای اثرگذار تاریخ انقلاب اسلامی تبدیل کنند. مطالعه کتابها، مشاهده مستندها، شنیدن روایتهای زندگی، بازگو کردن خاطرات شخصی والدین از حوادث تاریخی و پاسخگویی به پرسشهای فرزندان، از جمله راهکارهایی بود که برای تقویت این لایه شناختی پیشنهاد شد.
بخش دیگری از جلسه به نیازهای عاطفی کودکان و نوجوانان اختصاص داشت. استاد مدرسی با تأکید بر اینکه کودکان نیز همچون بزرگسالان دچار احساس فقدان، اندوه و پرسشهای متعدد میشوند، توصیه کردند والدین زمینه بیان آزادانه احساسات فرزندان را فراهم کنند و از بروز عاطفه و گریه آنان جلوگیری نکنند. به گفته ایشان، تجربههای مشترک خانوادگی، حضور در مراسمهای اجتماعی و گفتوگو درباره احساسات، حافظهای مشترک و ماندگار در ذهن کودکان ایجاد میکند که آثار تربیتی آن سالها باقی خواهد ماند.
در ادامه، مجموعهای از پیشنهادهای عملی برای خانوادهها ارائه شد تا این روزها تنها به یک خاطره احساسی محدود نشود، بلکه به آغاز یک حرکت تربیتی تبدیل گردد. انجام کارهای خیر به نیابت از رهبر شهید، مشارکت کودکان در خدمترسانی به زائران و عزاداران، آماده کردن بستههای پذیرایی، همکاری در موکبها، کاشت یک گل یا درخت به یاد ایشان، ایجاد فضای یادبود در خانه، تلاوت قرآن و هدیه ثواب آن، ثبت خاطرات خانوادگی، تهیه آلبوم عکس، تولید روایت، نقاشی، نوشتن دلنوشته و طراحی یک «عهدنامه خانوادگی» از جمله پیشنهادهایی بود که در این نشست مطرح شد.
یکی از محورهای مهم جلسه، تبدیل کودکان از «تماشاگر» به «کنشگر» بود. استاد مدرسی تأکید کردند که اگر فرزندان در طراحی برنامهها، ارائه ایدهها، خدمترسانی، روایتگری و ثبت خاطرات نقش فعال داشته باشند، این تجربه به بخشی از هویت آنان تبدیل خواهد شد. از همین رو پیشنهاد شد خانوادهها برای این ایام، جلسات هماندیشی کوتاهی با فرزندان خود برگزار کنند و اجازه دهند کودکان نیز برای بزرگداشت این مناسبت ایدهپردازی و تصمیمگیری کنند.
در بخش دیگری از نشست، به اهمیت روایتگری خانوادگی اشاره شد. خانوادهها تشویق شدند که تجربههای خود را از این روزها ثبت کنند؛ از تهیه گزارش تصویری و صوتی گرفته تا نوشتن خاطرات، تشکیل آلبوم خانوادگی، ساخت پادکستهای کوتاه و به اشتراک گذاشتن روایتها در جمعهای خانوادگی. به اعتقاد سخنران جلسه، ثبت این تجربهها علاوه بر تقویت مهارت روایتگری در کودکان، به ماندگاری آثار تربیتی این رویداد نیز کمک خواهد کرد.
در پایان، استاد مدرسی با تأکید بر اینکه یاد بزرگان تنها با سوگواری زنده نمیماند، بلکه با استمرار راه و عمل به آرمانهای آنان ماندگار میشود، از خانوادهها خواستند این ایام را نقطه آغاز عهدی تازه برای رشد فردی و خانوادگی قرار دهند؛ عهدی که با تقویت ارتباط با قرآن، انس بیشتر با حضرت ولیعصر(عج)، انجام اعمال خیر، امیدآفرینی در خانواده و تربیت نسلی مسئولیتپذیر و روایتگر ادامه پیدا کند.
این نشست با قرائت دستهجمعی دعای سلامتی حضرت ولیعصر(عج) و اهدای ثواب آن به روح امام خمینی(ره)، رهبر شهید و همه شهدای اسلام به پایان رسید.
